Dag 4 Richting Groesbeek - Gennep en stukje verder.
Vanochtend ging al vroeg mijn wekker. Niet mijn telefoon maar een natuurlijke wekker genaamd mr de Haan. Die om te aantal minuten een (mislukte) poging deed om te kraaien. Schijnbaar zit er ook een kraai die aanklopt maar die heb ik niet gehoord. Na een lekker ontbijt kon ik de boerderij achter mij laten. Terug het Pieterpad op. Het was frisjes en bewolkt maar met kleine momenten eventjes de zon. Stijgen en dalen om uiteindelijk bijna in Groesbeek te komen. Prachtige paadjes in een weiland. Uiteindelijk weerstaan mijn schoenen prima een fikse regenbui maar een uur door hoog gras banjeren en ze laten toch een beetje door. Jammer! Toch eens tijd voor nieuwe schoenen. Ik ga weer vrolijk verder. Door Groesbeek lopend krijg ik her en der wat vage gezichten. Meestal beginnen mensen een gesprekje. Zo nu ook. En wat blijkt de meeste kennen het Pieterpad wel degelijk en kunnen ook wel mensen noemen die de route gewandeld of gefietst hebben. In het centrum drink ik even wat en wandel ik verder richting sint jansberg. Eerst door een stuk vlak bos. Aan de rand loop ik langs een veld met asperges. Jammie! Niks meegenomen vanaf het veld. Zijn weer extra grammen en ik voel mijn rugzak al voldoende. Mijn stemming is goed. Helaas wordt dat op de jansberg toch anders. Na wat stijgen en dalen voel ik mijn enkels en knie. Ik wil zo goed mogelijk blijven lopen maar met het steigen en dalen en natte ondergrond zorgen er voor dat het niet helemaal lekker gaat. De omgeving is prachtig en ik sta regelmatig stil om rond te kijken. Door de regen ruik je het bos steeds meer. Heerlijk! Die geur doet me echt aan vroeger denken. Ik probeer de pijn te negeren. De route staat op sommige punten minder duidelijk aan gegeven dus moet ik wel een beetje opletten welke kant ik op loop. Ik wandel door en uiteindelijk beland ik bij een weg restaurant en nuttig ik een kommetje aspergesoep. Inmiddels zijn mijn enkels en knie toch wel een beetje boos op me. Ze protesteren er op los. Ik probeer het tempo er toch een beetje in te houden en wandel door Milsbeek. De route is mooi. Inmiddels regent het wat harder. De bui blijft aanhouden. Twee wat oudere dames lopen langs en beginnen een praatje. Zij lopen hem andersom en overnachten in b en btjes. Ze lopen elke keer 2 dagen. Ik geef ze de tip van mijn vorige slaapplek (even aanwijzen op kaartje) en we gaan weer onze eigen pad op. Eigenlijk begint iedereen als eerst met de vraag of ik het pieterpad loop. Daarna komt de opmerking over mijn rugzak. Ik loop gelukkig nog een klein theehuisje tegen het lijf. Vijf minuten ervoor begon mijn buik pijn te doen, mijn reddende engel was toch echt het mini theehuisje met wc. Ik drink nog een watertje en loop door. Eenmaal aangekomen in Gennep moet ik goed kijken naar de Wit/rode markering. En voor mijn gevoel eindeloos stuk gelopen langs de Niers. Gelukkig mag ik daarna het bos weer in. Het regent nog steeds een beetje. Ik heb inmiddels nog maar een klein half uurtje voordat ik verwacht wordt op de Stiemensweg. Na heel wat slingerende bospaadjes sta ik dan gelukkig aan de weg. Eenmaal op de asfaltweg komt mijn vriendin precies dat moment aangereden. Timing! Ik kan mijn tas droppen en gelukkig weer even zitten. Vannacht slaap ik bij haar, ze woont niet zo heel ver van Gennep. Ik begin me langzaamaan wel te beseffen dat mijn knie en enkels dit niet zo ver gaan trekken. Ga ik door met de kans op blessures? De campings aankomende route zijn niet heel ideaal. Of ga ik rustdagen plannen en wandel ik daarna nog een aantal dagen verder? Eenmaal thuis bij mijn vriendin kan ik genieten van een bad en eten we daarna samen pizza en kijken we een film. Tussendoor leer ik haar poezels kennen. De ochtend erop dropt ze mij op Nijmegen station en begint mijn weg naar huis. Hopelijk kan ik over een paar dagen weer op pad. Voor nu heb ik er toch een beetje vrede mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten