Dag 3 Hoch Elten naar Duivelsberg

Dag 3- Hoch Elten naar de Duivelsberg (en een stukje verder).

Mijn dag begon helaas minder goed. Voordat ik klaar was begon het te regenen. Ik besloot daarom eerst maar te ontbijten, met de hoop dat het minder zou worden. Helaas 1,5 uur duurde de bui. Heel kort was het gestopt waardoor ik gauw de tent kon afbreken en in het sanitair gebouw kon afdrogen. Althans voor zover mogelijk. Mijn binnentent was droog dus deze apart verpakt. Het regent buiten nog steeds. Ondanks dat ga ik met goede moed op stap. Na ruim een uur in de regen te hebben gelopen constateer ik dat mijn regenjas niet meer waterdicht is. En voel ik mijn schoen nou ook door lekken. Dat laatste gelukkig niet. Het blijft regenen en ik loop vooral over asfalt heen. Ik begin het zat te worden, de moed zinkt me in de schoenen. Een buitje regen is niet erg maar er lijkt geen eind aan te komen. Ik word ondanks mijn inspanning langzaam kouder. Door Spijk wandel ik heen. Richting Tolkamer. Allebei de stukken langs de weg en langs veel verkeer. Ik moet opletten om opzij te stappen. Ik vind het maar niks. Een lange weg, dood saaie weg. Asfalt asfalt en asfalt. In Tolkamer loop ik langs de kade en ga ik bij een boot een hapje eten. Ik moet even wennen aan het heen en weer gaan van de boot. Ondertussen app ik met mijn vriendin. Heel hartverwarmend wil ze mij poncho's komen brengen om toch door te kunnen lopen. Iets meer dan een half uur later is ze er. Inmiddels is het eindelijk droog. Ik skip de volgende kaartjes en ze brengt me tot aan Leuth. Een kleine 10 km volgens de route geskipd. Ondanks dat nog steeds rond de 20 km gelopen in totaal Vandaag. En niets om te treuren want onze mini roadtrip liet ons heel wat stukjes zien. De route langs Spijk, Tolkamer enz had me gestolen kunnen worden. Dit is de minst mooie route geweest. Mijn voetjes zijn inmiddels weer uitgerust, ik ben weer voorbereid voor regen. Ik zeg mijn vriendin gedag en vervolg mijn weg naar Zyfflich. Mijn stemming is omgeslagen. Wat ben ik toch een geluksvogel, met mijn vriendin. In zyfflich aangekomen ga ik even zitten en bel ik mijn volgende adres. Ik eindig met een B en Btje na de duivelsberg. Ik ben wederom welkom. Ik loop verder richting de duivelsberg. Als ik, schijnbaar twijfelend sta te kijken, stuurt een boer me in de goede richting. De omgeving veranderd, bosrijk en waterrijk. Ik voel me weer thuis. Ik krijg een paar mooie plekken te zien en wandel verder. Na een behoorlijke klim kom ik bovenaan bij het pannenkoekenrestaurant. Dat is de tweede keer dat ik die tref op een berg. Hier had ik afgesproken met een andere vriendin. Die heel lief een regenjas mee brengt. Het lijkt wel vriendinnendag. Na wederom een pannenkoek en als toetje een heerlijk ijsje met stoofperen nemen we afscheid en vervolg ik het laatste stuk van mijn route. Ik eindig bij voermansdoal. Weer slaat de twijfel toe. Ik weet niet helemaal zeker of de route klopt, richting de b en b. En ik heb geen zin om een stuk om te lopen. Mijn telefoon vindt inmiddels weer dat ik in Duitsland ben dus geen verbinding. Ik gok het er op en kom inderdaad op het goede pad uit. Eventjes zitten om te genieten van de vogeltjes. Een luid orkest is bezig. Met af en toe een bijtje die zich ook laat horen. Daarna loop ik de weg in naar de boerderij. Ik ben verbaasd als ik zie hoe mijn optrekje eruit ziet. Een geheel appartement met tv, internet, bank en zelfs een gaskachel. Wat een mooie plek! Dit had ik niet verwacht. En al helemaal niet voor die prijs. Al gauw gaan mijn beentjes omhoog. Nog heel eventjes genieten van een film en een glaasje ranja. Dan is het weer tijd voor mijn bed. Morgen vervolg ik mijn pad naar Groesbeek en Gennep.