Dag 2 Richting Swolgen en naar Venlo.
Vannacht zowaar 7 uurtjes geslapen in de tent. Wat een feest. Een paar keer wakker geweest maar zo weer ingeslapen. Vanochtend was het nog wat frisjes. Rond kwart voor zeven was ik toch echt wakker. Eventjes een rondje wc gedaan. Vervolgens gaan lezen. Mijn after wandel en slaap outfit voor mijn wandelspullen vervangen. De condensvorming even laten drogen, we willen echt geen natte tent meesjouwen. Inmiddels waren de beheerders ook wakker en moesten we de administratie even rondbreien. Ik werd gelukkig een beetje gematst. Dat is altijd fijn. Daarna de laatste druppels van het tentdoek geveegd, deze opgeborgen en tas ingepakt. Er zit een routine in! En gaan met die banaan. Wederom langs asperge velden en het bos weer in. Een flink stuk bos door geploeterd. Vrij snel de deet uit mijn tas getoverd om de insecten te weerstaan. Helaas voelde ik vrij snel vermoeide benen en pijnlijke plekken op mijn voet. Flink balen. Ik moet door een weide heen waar koeien en kalveren grazen. Natuurlijk liggen ze aan weerskanten van het pad. Ik begin te praten tegen de dames. Ze zijn niet onder de indruk. Maar na even kletsen en langzaam voorwaarts gaan komt er beweging in. Een paar wandelaars halen me in. Ze wijzen de weg met enkele woorden en zeggen verder niks. Ik merk dat ik toch een klein beetje jaloers ben op de vrije ruggen van deze mensen. De eerste kaart uitgelopen en bij een kasteeltje in Meerlo gaan zitten. Gelukkig zit er een camping op de route die ipv 28 km ver, op 19 km afstand zit. Ik zeg doen! Gebeld en gesproken. Er is nog plek. Jeuj! Voor een trekkerstentje is meestal wel plek ondanks de drukte in aantocht met lekker weer en Hemelvaart. Ik loop door maar Tienray, ook wel klein Lourdes genoemd. Dit plaatsje heeft pauselijke erkenning als bedevaartsoort gekregen. Ik besluit wederom te gaan zitten en te lunchen. Vanuit daar loop ik door naar Swolgen. Mijn voeten zijn iets bijgekomen. Ik kom langs het Schuitwater, een bosrijk gebied met veel water. Delen zijn moerassig en zijn er vlonder bruggen gebouwd. Het geheel doet een beetje magisch aan. Ik moet denken aan het moeras gebied uit lord of the rings, alleen dan met bomen. Ik lach in mezelf en wandel inmiddels weer wat mensen voorbij. Daarna steek ik over een asfaltweg wat betekend dat ik over de helft van de laatste kaart ben. Pffffoe, wat een dagje. De dag van de vermoeide voeten en pijnlijke blaren. Ik ga aan het eind van de etappe lekker even zitten op een onbemand rustpunt met een kop thee. Mijn voeten protesteren weer. Hoe grappig het is. Vorige week deden mijn voeten in verhouding met nu veel minder pijn. Hierna loop ik door naar de camping. Eenmaal aangekomen mag ik een plekje uitzoeken en staat de tent vlot op zijn plaats. Gelukkig zit er in de buurt een café om te eten. Ik trakteer mezelf op een lente menu en een radler. Wat is het leven toch goed! Eenmaal bij de tent mijn voeten nog even ingetaped. Hopelijk houdt dit goed morgen. Tijd om mijn laatste woorden neer te zetten en lekker te gaan slapen. Weltrusten Pieterpadders!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten